درآمد سرانه نیروی انسانی شرکت های بیمه ای از رشد تعدادی نیروی انسانی سبقت گرفت + جدول

چابک آنلاین، بهاره تاجرباشی، نتیجه این فاصله، افزایش نزدیک به ۴۹.۹ درصدی درآمد بیمه‌ای به ازای هرکارمند در مجموعه مورد بررسی است.

براساس این محاسبه، درآمد بیمه‌ای سرانه از حدود ۱۲۳.۳ میلیارد ریال در سال ۱۴۰۳ به حدود ۱۸۴.۷ میلیارد ریال در سال ۱۴۰۴ رسیده است.

به بیان دیگر، شرکت‌ها توانسته‌اند درآمد بیمه‌ای بیشتری را با رشد محدودتر نیروی انسانی ایجاد کنند.

اما این داده به‌تنهایی به معنای افزایش قطعی بهره‌وری نیست.

درآمدسرانه یک شاخص مالی است و عواملی مانند تغییر ترکیب پرتفوی،نرخ‌های بیمه‌ای، تورم، برون‌سپاری فعالیت‌ها، توسعه شبکه فروش و تغییر ساختار عملیاتی نیز می‌توانند بر آن اثر بگذارند.

«دی» در صدر درآمد سرانه

دررتبه‌بندی سال ۱۴۰۴، شرکت بیمه دی با درآمد بیمه‌ای حدود ۲۰.۰۴ هزار میلیارد تومان و ۵۶۵ نفر نیروی انسانی، بالاترین درآمد سرانه را در میان ۲۴ شرکت مورد بررسی ثبت کرده است.

درآمد بیمه‌ای به ازای هر کارمند در این شرکت حدود ۳۵.۵ میلیارد تومان محاسبه شده است.

پس ازدی، بیمه البرز با درآمد سرانه حدود ۲۴.۴ میلیارد تومان و بیمه دانا با حدود ۲۲.۵ میلیارد تومان در رتبه‌های بعدی قرار گرفته‌اند.

بیمه ملت با حدود ۲۱.۱ میلیارد تومان و بیمه آسیا با حدود ۲۱.۱ میلیارد تومان نیز در جمع 5 شرکت نخست قرار دارند.

نکته قابل توجه اینکه صدر جدول لزوماً دراختیار بزرگ‌ترین شرکت‌ها از نظر درآمد کل نیست.

برای نمونه، آسیا با بیش از ۵۲.۸ هزار میلیارد تومان درآمد بیمه‌ای، بالاترین درآمد کل را در میان شرکت‌های این فهرست دارد، اما از نظر درآمد سرانه در رتبه پنجم قرار گرفته است.

این تفاوت نشان می‌دهد که اندازه شرکت به‌تنهایی تعیین‌کننده درآمد سرانه نیست.

در انتهای جدول، بیمه هوشمند فردا با درآمد سرانه حدود ۱.۵ میلیارد تومان وبیمه پردیس با حدود ۲.۳ میلیارد تومان قرار گرفته‌اند.

البته مقایسه این دو شرکت با شرکت‌های بزرگ‌تر باید با احتیاط انجام شود،چرا که تعداد کارکنان آنها به ترتیب فقط ۲۰ و ۲۴ نفر است و مقیاس فعالیت آنها با شرکت‌هایی مانند آسیا، دانا و البرزقابل قیاس نیست.

پس این مقایسه درباره شرکت‌های کوچک باید بیشتر به‌عنوان تصویری ازنسبت درآمد به نیروی انسانی خوانده شود، نه رای قطعی درباره کیفیت مدیریت یا بهره‌وری سازمانی آنها.

پس از این دو شرکت، بیمه میهن با درآمد سرانه حدود ۵.۳ میلیارد تومان و بیمه حکمت صبا با حدود ۵.۶ میلیارد تومان، پایین‌ترین درآمدهای سرانه را در میان شرکت‌های مورد بررسی ثبت کرده‌اند.

کدام شرکت‌ها درآمد سرانه خود را بیشتر افزایش دادند؟

مقایسه سال های ۱۴۰۴ با ۱۴۰۳ یک لایه مهم‌تر به گزارش اضافه می‌کند.

در میان شرکت‌های مورد بررسی، بیشترین رشد درآمد سرانه مربوط به هوشمند فردا و پردیس است، اما این دو مورد به دلیل کوچک بودن مقیاس شرکت و پایین بودن پایه سال قبل، جهش‌های بسیار بزرگی نشان می‌دهند و نباید با شرکت‌های بزرگ مقایسه مستقیم شوند.

اگر این 2 شرکت را کنار بگذاریم، بیمه ملت یکی از برجسته‌ترین عملکردها را داشته است.

درآمد سرانه این شرکت حدود ۸۵.۷ درصد افزایش یافته، در حالی که تعداد کارکنان تقریباً ثابت مانده و تنها حدود ۰.۳ درصد رشد کرده است.

بیمه ما نیز با رشد حدود ۷۶.۲ درصدی درآمد سرانه،درگروه شرکت‌هایی قرارگرفته که رشد درآمد آنها به شکل محسوسی سریع‌تر از رشد نیروی انسانی بوده است.

در کوثر، درآمد سرانه حدود ۷۰.۶ درصد و در دی حدود ۶۲.۲ درصد افزایش یافته است.

یکی از نکات قابل توجه در داده‌های سال گذشته، کاهش تعداد کارکنان درچند شرکت است.

تعداد کارکنان بیمه رازی حدود ۷.۵ درصد، نوین ۵.۲ درصد، پارسیان ۴ درصد و سینا ۳.۸ درصد کاهش یافته است.

درعین حال، درآمد بیمه‌ای این شرکت‌ها افزایش داشته، بنابراین درآمد سرانه آنها رشد قابل توجهی پیدا کرده است.

برای مثال، درآمد بیمه‌ای رازی حدود 50 درصد رشد کرده، در حالی که تعداد کارکنان ۷.۵ درصد کاهش یافته است، نتیجه، رشد حدود ۶۳ درصدی درآمد سرانه بوده است.

در بیمه نوین نیز درآمد حدود ۵۲.۶ درصد افزایش یافته و تعداد کارکنان ۵.۲ درصد کاهش پیدا کرده است، در نتیجه درآمد سرانه حدود ۶۱.۱ درصد رشد کرده است.

این اعداد یک سؤال مدیریتی مهم ایجاد می‌کنند: آیا شرکت‌ها توانسته‌اند با بازآرایی ساختار سازمانی و استفاده بیشتر ازفناوری و شبکه فروش، درآمد بیشتری را با نیروی انسانی کمتر ایجاد کنند یا بخشی از فعالیت‌ها از داخل سازمان به بیرون منتقل شده است؟

پاسخ این سؤال از خود نسبت درآمد سرانه به دست نمی‌آید و نیازمند بررسی ساختار عملیاتی شرکت‌هاست.

درسوی دیگر، شرکت‌هایی نیز وجود دارند که افزایش درآمد آنها همزمان با افزایش تعدادکارکنان اتفاق افتاده است.

برای نمونه،تعداد کارکنان پاسارگاد حدود ۱۶.۳ درصد افزایش یافته و درآمد آن ۵۹.۱ درصد بیشتر شده است.

در نتیجه درآمد سرانه همچنان حدود ۳۶.۸ درصد رشد کرده است.

در معلم نیز رشد ۴۷.۴ درصدی درآمد در برابر افزایش ۹ درصدی کارکنان، رشد حدود ۳۵.۳ درصدی درآمد سرانه را به همراه داشته است.

بنابراین حتی در شرکت‌هایی که نیروی انسانی افزایش یافته، اگر رشد درآمد سریع‌تر از رشد کارکنان باشد، درآمد سرانه افزایش پیدا کرده است.

این ممقایسه را نباید به معنای رتبه‌بندی قطعی «بهره‌وری کارکنان» تلقی کرد.

درآمد سرانه تنها می‌گوید شرکت در مقابل تعداد نیروی انسانی خود چه میزان درآمد بیمه‌ای ایجاد کرده است.

اما اینکه چرا یک شرکت در این شاخص عملکرد بهتری دارد،می‌تواند به عوامل متعددی مرتبط باشد، از جمله ترکیب پرتفوی، نرخ‌های بیمه، اندازه شبکه فروش، سهم نمایندگان و کارگزاران، میزان فعالیت‌های برون‌ سپاری‌شده و ساختار شعب.

به همین دلیل، شرکت اول جدول الزاماً بهترین شرکت از نظر بهره‌وری کل سازمانی نیست و شرکت انتهای جدول نیز الزاماًضعیف ترین شرکت نیست.

این احتیاط در مورد شرکت‌های بسیار کوچک اهمیت بیشتری دارد، زیرا تغییر تعداد چند نفر از کارکنان می‌تواند نسبت درآمد سرانه آنها را به‌شدت جابه‌جا کند.

با این حال، تصویر کلی ۲۴ شرکت مورد بررسی قابل توجه است.

درسال ۱۴۰۴، درآمد بیمه‌ای این شرکت‌ها بیش از ۵۵ درصد رشد کرده، در حالی که تعداد کارکنان کمتر از ۴ درصد افزایش داشته است.

فاصله این دو نرخ،باعث شده درآمد بیمه‌ای به ازای هر کارمند تقریباً ۵۰ درصد بیشتر شود.

بنابراین اگر بخواهیم یک نتیجه محتاطانه از این داده‌ها بگیریم، باید گفت، درسال ۱۴۰۴، رشد درآمد بیمه‌ای شرکت‌های جنرال مورد بررسی به‌مراتب سریع‌تر از رشد تعداد کارکنان بوده است.

این اتفاق می‌تواند نشانه‌ای از افزایش مقیاس فعالیت، رشد نرخ‌ها و حق‌بیمه‌ها، استفاده بیشتر از ظرفیت موجود نیروی انسانی، تغییر مدل فروش و یا افزایش بهره‌وری باشد.