اختصاصی چابک آنلاین؛
رقابت سنگین استانبول و دبی برسر جذب مشتریان بیشتر در توریسم سلامت
اگرروزی درشهر استانبول مریض شوید، با موبایلتان به اپلیکیشن «SGK» متصل میشوید، کارت شهروندیتان را اسکن میکنید و در یک بیمارستان دولتی و تمیز، بدون پرداخت هزینه قابلتوجهی، خدمات پزشکی دریافت میکنید.
چابک آنلاین، بهاره تاجرباشی، اما در شهر دبی چطور؟
به احتمال زیادباید قبل از ورود به اورژانس، اطلاعات بیمه خصوصیتان را به پذیرش ارائه دهید واگر بیمهای نداشته باشید،بایدآمادگی پرداخت هزاران درهم را داشته باشید.
این داستان ساده،تقابل دو رویکرد درحوزه بیمه درمانی است؛ یکی مبتنی بر بیمه اجتماعی گسترده (ترکیه) و دیگری نظام درمان خصوصی و لوکس (دبی).
در این گزارش به سراغ مقایسه دقیق این دوسیستم میرویم، با عددو رقم و با نگاهی واقعی.
ترکیه دارای یک سیستم بیمه ملی یکپارچه به نام SGK است،نهادی که از سال ۲۰۰۶،تمام صندوقهای بیمهای قدیمی را ادغام کرد.
این بیمه نامه شامل همه شهروندان،کارمندان دولتی،کارگران وحتی برخی اقشار مهاجر است.
درمقابل، شهر دبی اگرچه بخشی از کشور امارات است اما مدل درمانی آن کاملاً متفاوت است.
این شهر از سال ۲۰۱۶ قانونی را اجرا کرده که تمام ساکنان دبی باید تحت پوشش بیمه خصوصی اجباری قرار بگیرند اما برخلاف ترکیه، این بیمه تحت حمایت دولت نیست،بلکه توسط شرکتهای بیمه خصوصی ارائه میشود.
پوششها؛ از واکسن رایگان تا MRI با فرانشیز درترکیه، بیمه SGK بیش از ۹۰درصد خدمات درمانی پایه را پوشش میدهد.
این امر شامل ویزیت پزشک عمومی و متخصص، زایمان، جراحیها (حتی قلب باز)، داروهای پرمصرف با فرانشیز پایین، خدمات اورژانسی، تصویربرداری مانند MRI و CT scan می شود.
بهطور میانگین، هر بیمار تنها ۱۰ تا ۲۰ درصد هزینه دارو یا خدمات غیرضروری را پرداخت میکند.
اما درشهر دبی، خدمات درمانی طبق پلن بیمهنامه متغیر است، بیمه پایه که برای کارگران ساده استفاده میشود، فقط خدمات ضروری را تا سقف ۱۵۰ هزار درهم سالانه پوشش میدهد.
این امرشامل ویزیت پزشک خانواده،برخی آزمایش ها،زایمان طبیعی و بستری در بیمارستانهای مشخص می شود.
اما بیمههای طلایی وپلاتینی (برای مدیران و سرمایهگذاران) میتوانند تا ۳ میلیون درهم در سال پوشش داشته باشند، که شامل درمان سرطان، دیالیز و رواندرمانی است.
در کشور ترکیه، اگر کارمند باشید، حق بیمه درمانی شما بهصورت خودکار از حقوق کسر میشود (حدود ۱۴درصد حقوق).
برای شهروندان کمدرآمد یا بیکار، دولت بیمه رایگان یا با یارانه فراهم میکند.
مثلاً یک فرد مستقل در استانبول میتواند با حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ لیر ترکیه در ماه تحت پوشش بیمه سلامت قرار گیرد.
در شهر دبی، هزینه بیمه درمانی سالانه بسته به سطح خدمات بین ۶۰۰ تا ۱۰ هزار درهم امارات متغیر است.
فرض کنیم یک فرد مهاجر درکشور ترکیه دچار درد شدید دندان شود، اگر تحت پوشش SGK باشد، مراجعهاش به درمانگاه دولتی رایگان خواهد بود و اگر به کلینیک خصوصی برود، تا ۵۰درصد هزینهها را شخصاً پرداخت میکند.
در شهر دبی، همین بیمار با بیمه پایه، فقط میتواند به کلینیکهای مشخصی مراجعه کند و دندانپزشکی معمولاً پوشش داده نمیشود،مگر در پلنهای ویژه و مراجعه به دندانپزشک خصوصی بدون بیمه ممکن است تا ۱۵۰۰ درهم هزینه داشته باشد.
ترکیه در سالهای اخیر تبدیل به یکی از ۵ کشور نخست توریسم درمانی جهان شده و در سال ۲۰۲۳، بیش از ۱.۴ میلیون نفر برای کاشت مو، جراحی زیبایی، درمان ناباروری و عملهای قلب و ارتوپدی به ترکیه سفر کردند.
علت چیست؟
ترکیب کیفیت بالا، هزینه پایین و بیمههای قابل قبول.
برای مثال، هزینه جراحی بینی در یک کلینیک پیشرفته در شهر استانبول فقط حدود ۲۰۰۰ دلار است، در حالیکه در دبی، همین جراحی ممکن است بین ۷۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰ دلار قیمت داشته باشد و بیمهها اغلب آن را پوشش نمیدهند.
دبی نیز در حال سرمایهگذاری در حوزه سلامت است و "دبی هلثکرسیتی" را با هدف جذب گردشگر سلامت راهاندازی کرده، اما هنوز از نظر قیمت رقابتی نیست.
ترکیه با تکیه بر نظام بیمه اجتماعی فراگیر،هزینههای پایین وگستره پوشش بالا، سیستمی در دسترس برای همه ایجاد کرده و در مقابل، شهردبی با تمرکز بر درمان خصوصی، خدمات لوکس و حق انتخاب بیشتر برای ثروتمندان، نظامی مبتنی بر بازار ساخته است.
اگر هدف عدالت درمانی وپوشش همگانی باشد، ترکیه الگویی موفق است.
اگر هدف سفارشیسازی و خدمات باکیفیت جهانی باشد،شهر دبی انتخاب مناسبی است، البته برای کسانی که از پس هزینهها برمیآیند.
درحالیکه بسیاری از کشور ها با چالشهای متعددی در نظام بیمه سلامت روبهروهستند،نگاهی به مدل ترکیه میتواند الهامبخش باشد،تلفیقی از پوشش همگانی، سیستم دیجیتال منسجم و مشارکت بخش خصوصی.
از سوی دیگر، دبی یادآور آن است که کیفیت خدمات بدون شفافیت در بیمه به تنهایی کافی نیست.