همانطورکه این نقش درزمان صلح، تاثیر به سزایی درتامین مایحتاج عموم مردم بخصوص کارمندان ایفا می کند، درزمان بروز جنگ نیز این نقش به مراتب پررنگ تر هم می شود.
ازآنجایی که منابع شرکت های لیزینگ در حال حاضر از دو محل تامین میشود، یعنی آورده سهامداران (سرمایه) و تسهیلاتی که از بانکها دریافت میکنند و البته (عاملیت منابع مالی) که قوانین و مقررات موجود اجازه استفاده از منابع دیگران بهجز بانکها و موسسات اعتباری را به صورت عاملیت میدهد که هنوز برای شرکت های لیزینگ به دلیل عوامل مختلف عملیاتی نشده است، با این حال،با تجهیز منابع ارزان قیمت ،می توان از شرکت های لیزینگ به عنوان ابزار و بازویی موثر در تامین نیازهای اولیه مردم استفاده خوبی کرد.
فراموش نکنیم با وجود اینکه صنعت لیزینگ کارکردهای خوبی دارد اما با چالشها و مشکلاتی نیز دست و پنجه نرم می کند.
دقیقا،همانگونه که شرکت های لیزینگ وظیفه کمک به نظام مالی و به تبع آن اقتصاد کشور را بر عهده دارنداما برای تجهیز و تخصیص کارآمد وجوه با کمبودها و چالشهای اساسی مواجه هستند که بیشتر این چالشها و مشکلات ناشی از قوانین و مقرراتی بوده که وضع شده و بر این صنعت حاکم است.
درحقیقت،محصول این صنعت وجوهی است که دراختیار دارد و بخش عمده آن همان سرمایه شرکت ها است که توسط سهامداران تامین شده و بخشی ازآن هم منابعی است که میتواند از طریق تسهیلات بانکی تامین شود.
همانطورکه گفته شد شرکت های لیزینگ علاوه بر خدمات دهی تاثیرگذار در زمان صلح،در زمان جنگ نیز می توانند همین نقش را به نحو موثرو اساسی تری ایفا کنند،اما این امر،مستلزم حمایت دولت و تامین مالی ارزان قیمت در جهت ارائه خدمات ارزان به مردم است.
مانع مهمی که در سر راه شرکت های لیزینگ در زمان جنگ وجود دارد و آنها نمی توانند خدمات مناسبتری به مردم ارائه دهند مربوط به نرخ سود منابع (سرمایهای) است که توسط سهامداران شرکتهای لیزینگ تامین میشود. هزینههای سربار، معوقات و شرایط تورمی باعث شده تا بازدهی مورد انتظار سهامداران، بیشتر از نرخهایی باشد که قوانین و مقررات موجود به این صنعت تحمیل کرده است.
درحال حاضر نرخ سودی که لیزینگها با آن تسهیلات پرداخت میکنند، مطابق قانون نمیتواند بیشتر از ۳ درصد نرخ مصوب شورای پول و اعتبار برای بانکها باشد،درصورتی که هزینههای سربار و هزینههای حقوقی اقلام معوق شرکتهای جدید بیشتر از ۶ درصد و در شرکتهایی که فعالیت و عمر طولانیتری دارند تا۱۰ درصد افزایش مییابد.
ضمن اینکه نرخ تورم بالای ۵۰ درصد،نرخ بازدهی واقعی سهامداران رامنفی کرده و انگیزه آنها برای افزایش سرمایه را به شدت کاهش میدهد.
بنابراین حمایت دولت ازاین شرکت ها در تخصیص منابع ارزان قیمت می تواند راهگشای مناسبی در تامین مایحتاج مردم باشد.
نتیجه گیری:
صنعت لیزینگ علاوه بر تمامی مشکلاتی که با آن روبرو هست،از تامین منابع ارزان قیمت گرفته تا نرخ سود، اما کماکان با همه مشکلات و ریسک های عمده ای که شاید در آینده با آن روبرو شوند، به خدمات دهی خود بخصوص در بخش لیزینگ کالا که در این شرایط کمک موثری به مردم دارد ادامه می دهد.
بیشترشرکت های لیزینگ دراین شرایط سخت به فعالیت خود ادامه می دهند ودرتلاش هستند تا گره ای از مشکلات مشتریان باز کنند.
حتی برخی از لیزینگ ها نیز تنفسی چند ماهه به اقساط مشتریان خودداده اند تا کمکی به مشتریان برای عبور از این شرایط سخت و متفاوت باشد.
اکبر بلند کردار، رئیس هیات مدیره لیزینگ فرتاک