مکملهای ویتامین، مضر یا مفید؟
در دورانی که وسواس زیادی بر سلامتی وجود دارد، افراد بیشتری از ترس کمبود یک ویتامین یا ماده مغذی حیاتی به قرص و مکمل روی میآورند.
به گزارش چابک آنلاین، اگر پزشک تشخیص دهد که بیمار به اندازه کافی مواد معدنی مهم از رژیم غذایی خود دریافت نمیکند، ممکن است قرص آهن تجویز کند. در همین حال، در کشورهایی که نور خورشید کمی دریافت میکنند، پزشکان ممکن است تقویتکنندههای ویتامین «دی» (D) را توصیه کنند.
قرصهای منیزیم ازجمله قرصهایی هستند که بهدلیل گزارشهای مبنی بر بهبود خواب و کاهش خستگی، به شدت توسط اینفلوئنسرهای رسانههای اجتماعی تبلیغ میشوند و اسیدهای چرب غنی از امگا ۳ که میتوان از مکملهای روغن ماهی دریافت کرد، برای حمایت از سلامت قلب، مغز، مفاصل و چشم توصیه میشوند.
با وجود اینکه بسیاری از جایگزینهای ویتامین توسط متخصصان پزشکی بهدلیل فواید قابل توجه آنها برای بدن مورد ستایش قرار گرفتهاند اما برخی از متخصصان پزشکی در مورد دو نوع بسیار محبوب ویتامین هشدار میدهند و ادعا میکنند که این دو نوع میتوانند ضرر بیشتری نسبت به فایدهشان داشته باشند. مظنونین مورد بحث متخصصان، مکملهای ویتامین «آ» (A) و ویتامین «ای» (E) هستند.
فواید احتمالی ویتامینهای «آ» و ویتامین «ای» چیست؟
طبق گفته دفتر مکملهای غذایی موسسه ملی بهداشت، مورد اول برای تعدادی از عملکردهای اساسی سلامت مانند ارتباط سلولی، رشد و نمو و تولید مثل حیاتی است. ویتامین «آ» اغلب بهعنوان ویتامینی که میتواند بینایی فرد مصرفکننده را بهبود بخشد، سیستم ایمنی بدن آنان را تقویت کند و سلامت پوست را ارتقا دهد، تبلیغ میشود. این ویتامین اغلب از طریق یک رژیم غذایی متعادل سرشار از محصولات حیوانی و میوهها یا سبزیجات رنگارنگ به دست میآید.
در همین حال، وقتی صحبت از ویتامین «ای» میشود، بهدلیل تواناییهای آنتیاکسیدانیاش که به ظاهر سلولها را از آسیب محافظت، از عملکرد سیستم ایمنی پشتیبانی میکند، سلامت رگهای خونی را بهبود میبخشد، التهاب را کاهش میدهد و زوال شناختی را کند میکند، مشهور است.
شما میتوانید این ماده مغذی را بهطور طبیعی از روغنهای گیاهی، آجیل، دانهها و جوانه گندم و همچنین سبزیجات برگدار مانند اسفناج و کلم بروکلی و میوههایی مانند انبه و کیوی دریافت کنید.
این ویتامینها چه ضررهایی میتوانند داشته باشند؟
با این حال، همانطور که گفتیم، با وجود مزایای ادعایی مکملهای ویتامین «آ» و ویتامین «ای»، برخی از متخصصان سلامت معتقدند، با توجه به اینکه هر دو، قرصهای محلول در چربی هستند، باید با احتیاط با آنها برخورد شود.
والتر ویلت، استاد اپیدمیولوژی و تغذیه دانشکده بهداشت عمومی هاروارد آمریکا، پیش از این گفت: بهطور کلی، استفاده از مکملهای ویتامین را پیشنهاد نمیکنم، مگر اینکه دلیل خاصی برای این کار وجود داشته باشد.
استدلال وی ناشی از این واقعیت بود که این ویتامینها میتوانند در کبد فرد مصرفکننده انباشته شوند و مشکلاتی را برای این اندام حیاتی ایجاد کنند و میتوانند موجب افزایش بافت چربی اطراف آن به سطوح سمی شوند. در این موارد، آسیب کبدی و همچنین ایجاد سرطان ریه در آینده محتمل است.
جسیکا رز، متخصص تغذیه چاقی در دانشگاه مریلند آمریکا نیز خاطرنشان کرد: مصرف بیش از حد ویتامین «ای» به تنهایی میتواند بر خون فرد تاثیر بگذارد و موجب لخته شدن یا خونریزی شود.
وی افزود: این قرصهای خاص ممکن است با سایر داروها، ازجمله داروهای سرطان، بهخوبی ترکیب نشوند. مصرف بیش از حد ویتامین «آ» نیز میتواند عوارض جانبی ازجمله درد مفاصل، سردرد، ریزش مو، درد عضلانی، از دست دادن بینایی و حالت تهوع و همچنین نقصهای مادرزادی، سوزش پوست و افزایش خطر شکستگی استخوان داشته باشد.
به نقل از سایت تایلا و طبق اعلام سرویس سلامت ملی آمریکا، مردان باید حداکثر روزانه ۴ گرم ویتامین «ای» مصرف کنند، در حالی که زنان فقط به ۳ میلیگرم نیاز دارند. در همین حال، حداکثر میزان مصرف ویتامین ویتامین «آ» برای مردان باید ۷۰۰ میکروگرم و برای زنان ۶۰۰ میکروگرم باشد.
