اختصاصی چابک آنلاین؛
بیمه ایران فاصله خود رابا ۲۹ رقیب دیگر باز هم افزایش داد + جدول
عملکرد ۳۰ شرکت بیمه در یازدهماهه سال ۱۴۰۴ تصویری متفاوت از بازار بیمه را به نمایش گذاشت؛ از پیشتازی قاطع یک بازیگر کلیدی تا کاهش چشمگیر عملکرد در برخی دیگر از شرکتهای بیمه.
چابک آنلاین، زهرا نامداری، در ۱۱ ماهه سال ۱۴۰۴، مجموع عملکرد ۳۰ شرکت بیمه نشان میدهد که این شرکتها در مجموع تعداد ۷۳ میلیون و ۲۲۶ هزار و ۲۲۹ فقره بیمهنامه در رشتههای مختلف بیمهای صادر کردهاند.
در این میان، شرکت بیمه ایران با صدور حدود ۲۷ میلیون و ۶۱۰ هزار فقره بیمهنامه، با اختلافی قابل توجه رتبه نخست بیشترین تعداد بیمهنامه صادره را به خود اختصاص داده است.
این شرکت در حالی ۱۹.۲۷ درصد از سهم ریالی بازار بیمه (از منظر حقبیمه تولیدی) را در اختیار دارد که از نظر تعداد بیمهنامه، سهمی برابر با ۳۸.۷۴ درصد را به خود اختصاص داده است.
پس از بیمه ایران، شرکت بیمه آسیا با صدور ۶ میلیون و ۹۹۰ فقره بیمهنامه در رتبه دوم قرار گرفته و شرکت بیمه دانا نیز با صدور ۴ میلیون و ۹۹۹ فقره بیمهنامه جایگاه سوم را به خود اختصاص داده است.
بررسی نتایج نشان میدهد که از میان ۳۰ شرکت بیمه مورد بررسی، ۱۵ شرکت کمتر از یک میلیون فقره بیمهنامه صادر کردهاند.
همچنین این بررسی حاکی از آن است که تعداد بیمهنامههای صادره در ۸ شرکت بیمه شامل دانا، آسیا، البرز، کوثر، پارسیان، ملت، آرمان و حکمت صبا با روند کاهشی همراه بوده است.
در این میان، بیشترین کاهش به شرکت بیمه ملت تعلق دارد؛ شرکتی که در ۱۱ ماهه سال ۱۴۰۴ تعداد یک میلیون و ۹۴۸ هزار و ۹۸۸ فقره بیمهنامه صادر کرده و این رقم نشاندهنده کاهش ۱۰۰ درصدی نسبت به مدت مشابه سال ما قبل از آن است.
از منظر ریالی نیز حقبیمه تولیدی شرکت بیمه ملت در همین بازه زمانی ۳.۶۴ درصد کاهش داشته است.
شکی نیست که صرفاً تعداد بیمهنامه صادره، به تنهایی معیار کاملی برای سنجش رشد یک شرکت بیمه نیست.
اگرچه این شاخص، معیاری از حجم فعالیت و گستره پوششدهی شرکت را نشان میدهد، اما عوامل دیگری چون حقبیمه تولیدی (ریالی و ارزی)، سودآوری عملیاتی، کیفیت پرتفوی بیمهنامهها (ریسکهای تحت پوشش)، هزینههای جذب مشتری و خسارت، و رضایت بیمهگذاران نیز معیارهای مهمی برای ارزیابی سلامت و رشد پایدار یک شرکت بیمه محسوب میشوند.
به عنوان مثال، شرکتی ممکن است با کاهش تعداد بیمهنامههای خود، اما افزایش حقبیمه و سودآوری، رشد کیفی بیشتری را تجربه کرده باشد.
از طرف دیگر، شرکت ممکن است به سمت صدور بیمهنامههای با حقبیمه بالاتر و ریسک کنترلشدهتر حرکت کند (مانند بیمهنامههای عمر یا مهندسی خاص) و از بیمهنامههای با تعداد بالا اما حقبیمه اندک فاصله بگیرد.
در نهایت، برای ارزیابی دقیق عملکرد یک شرکت بیمه، باید مجموعهای از شاخصهای کمی و کیفی، از جمله روند حقبیمه تولیدی، سودآوری، نسبت خسارت، و رضایت مشتریان را به صورت همزمان مورد بررسی قرار داد.
