اختصاصی چابک آنلاین؛
گنجینه نوین؛ وقتی بانکداران به سراغ هنر می روند
موزه هنرهای معاصر تهران شامگاه سه شنبه ۲۷ مردادماه ۱۴۰۵، میزبان رویدادی متفاوت بود؛جایی که اقتصاد، بانکداری و هنر در کنار یکدیگر قرار گرفتند تا گزیدهای ازگنجینه هنری بانک اقتصاد نوین برای نخستینبار در معرض دید عموم قرار گیرد.
چابک آنلاین، زهرا نامداری، نمایشگاه «گنجینه نوین» همزمان با بیستوپنجمین سالگرد تأسیس بانک اقتصاد نوین افتتاح شد و ۳۰ اثر از گنجینه گالری نوین را بهصورت فیزیکی به نمایش گذاشت؛ مجموعهای که حاصل حدود ۲۵ سال حمایت و خرید آثار هنرمندان ایرانی از سوی این بانک است.
این مراسم با حضور جمعی از مدیران صنعت بانکداری، مدیران گروه مالی اقتصاد نوین و چهرههایی از جامعه هنر و فرهنگ برگزار شد.
بهمن فرمانآرا، لیلی گلستان، علی درستکار و یدالله کابلی خوانساری از جمله مهمانان این رویداد بودند.
روایتی از آغاز یک گنجینه
لیلی گلستان،مترجم، نگارخانهدار و ازچهرههای شناختهشده هنر ایران، در ابتدای مراسم از نقطه آغاز ورود بانک اقتصاد نوین به عرصه هنر گفت؛ روایتی که به حدود ۲۵ سال پیش بازمیگردد.
گلستان با اشاره به خرید آثار هنرمندان ایرانی از سوی اقتصاد نوین عنوان کرد که این بانک، بهعنوان یکی از نخستین مجموعههای بخش خصوصی، وارد عرصه جمعآوری آثار هنری شد و با مشورت او این مسیر را آغاز کرد.
به گفته او، حاصل این رویکرد امروز مجموعهای ارزشمند از آثار هنرمندان ایرانی است؛ مجموعهای که نه تنها از منظر فرهنگی اهمیت دارد و در طول این سالها ارزش مالی قابلتوجهی نیز پیدا کرده است.
این شاید یکی از مهمترین وجوه «گنجینه نوین» باشد؛اینکه یک مجموعه هنری دردل یک نهاد مالی و در گذر زمان به یک دارایی فرهنگی و اقتصادی تبدیل شده است.
هنر؛ یک دارایی فرهنگی و اقتصادی
در ادامه مراسم، یدالله کابلی خوانساری،استاد و چهره ماندگار خوشنویسی، تأکید کرد که توجه به آثار هنرمندان ایرانی، هم خدمتی به فرهنگ و هنر کشور است و هم میتواند برای صاحبان آثار ارزشافزوده مالی ایجاد کند.
از نگاه او، هنر ایرانی ظرفیتی فراتر از مرزهای کشور دارد و آوازه آن در نقاط مختلف جهان شنیده میشود.
این نگاه، یکی از محورهای مشترک سخنان سخنرانان مراسم بود: هنر دیگر صرفاً یک کالای فرهنگی نیست؛ میتواند بخشی از اقتصاد و حتی سبد دارایی یک مجموعه مالی باشد.
وقتی اقتصاد هنر به مطالبه تبدیل میشود
مرتضی کاظمی،فعال فرهنگی نیز در بخش دیگری از این مراسم، ظرفیت بالقوه هنرهای تجسمی در ایران را حدود ۵.۲ میلیارد دلار برآورد کرد؛ ظرفیتی که به اعتقاد او هنوز بخش قابلتوجهی از آن در اقتصاد رسمی کشور فعال نشده است.
او،با اشاره به تجربه بانکهای بزرگ جهان در حوزه هنر، از مجموعههای هنری بانکهایی مانند جیپی مورگان چیس، بانک آمریکا، HSBC، UBS و دویچهبانک بهعنوان نمونههایی از حضور نهادهای مالی در اقتصاد هنر یاد کرد.
از گنجینه تا بازار؛ پیشنهادهایی برای آینده
اما شاید مهمترین بخش این رویداد، پرسشهایی بود که در حاشیه نمایش آثار مطرح شد؛ اینکه آیا گنجینههای هنری بانکها میتوانند از یک مجموعه نگهداریشده، به بخشی فعال از اقتصاد هنر تبدیل شوند؟
دراین مراسم، موضوعاتی همچون پذیرش آثار هنری بهعنوان وثیقه برای اعطای تسهیلات نیز مطرح شد؛ ایدهای که میتواند در صورت ایجاد سازوکارهای کارشناسی و ارزشگذاری معتبر، مسیر تازهای میان نظام بانکی و بازار هنر ایجاد کند.
همچنین موضوع بیمه آثار هنری و احتمال ورود بانک اقتصاد نوین به این حوزه مطرح شد؛ ایدهای که در صورت تحقق، میتواند یکی دیگر از حلقههای مفقوده زنجیره اقتصاد هنر ایران را هدف قرار دهد.
