اختصاصی چابک آنلاین؛
یک سوم سرمایه گذاری های کشورهای توسعه یافته از طریق لیزینگ صورت می گیرد
سهم صنعت لیزینگ در سرمایه گذاری ها ایران بسیار ناچیز است
واژه لیزینگ (Leasing) در فرهنگ های لغت و اصطلاحات اقتصادی به معنای اجاره، اجاره دادن، اجاره کردن و اجارة اعتباری است و در اصطلاح، نوع خاصی از قرارداد اجاره است که بین دو یا چند نفر شخصیت حقیقی یا حقوقی به منظور بهره برداری از منفعت کالای سرمایه ای یا مصرفی بادوام که قابلیت اجاره دارد، منعقد می شود،به گونه ای که در پایان قرارداد، مستاجر، مالک عین مستاجره شود.
چابک آنلاین، مجیدمیرزاحیدری، شکل ساده و نخستین صنعت لیزینگ سابقه طولانی دارد.
برخی آغاز آن را به سه هزار سال پیش، زمانی که فنیقی ها کشتی های خود را به شکل خاصی به ملوانان و دریانوردان اجاره می دادند، برمی گردانند، اما شکل رسمی و تکامل یافته آن به اوایل دهة 1950 میلادی مربوط می شود.
در این سال ها نخستین مؤسسة لیزینگ در کشور آمریکا به صورت رسمی و با عنوان لیزینگ آغاز به کار کرد؛ سپس با گذشت کمتر از یک دهه،عملیات لیزینگ وارد کشورهای پیشرفته اروپایی و ژاپن شد.
دردهه های اخیر در کشورهای در حال توسعه نیز گسترش یافت.
شرکت های لیزینگ از جهت حجم فعالیت نیز چنان توسعه یافته اند که روش تأمین اعتبارات از طریق لیزینگ میان ساز و کارهای گوناگون اعتباری، بعد از وام و اعتبارات مستقیم بانکی در رتبة دوم قرار دارد و بیش از یک سوم اعتبارات از این طریق تأمین مالی می شوند.
صنعت لیزینگ از جهت قلمرو نیز گسترش بسیاری داشته است، به گونه ای که امروزه از خرید کالاهای مصرفی بادوام گرفته تا انواع کالاهای سرمایه ای چون هواپیماهای مسافربری، کشتی های اقیانوس پیما، ماهواره های مخابراتی، خطوط تولید صنایع و کارخانه ها را در برمی گیرد.
امروزه لیزینگ به عنوان ابزاری مهم در استفاده و به کارگیری فناوری های جدید بدون در اختیار داشتن منابع سرمایه ای مطرح است.
این صنعت در کشورهای توسعه یافته نقش مهمی ایفا می کند، به نحوی که بیش از 30 درصد سرمایه گذاری ها در این کشورها از طریق لیزینگ صورت می گیرد.
لیزینگ، سرمایه لازم برای انجام سرمایه گذاری ها را با نرخ معقول فراهم می کند و با تأمین منابع مالی و اعتباری ضروری،به فعالیت های تولیدی و خدماتی شتاب می دهد و مشکل اصلی فرایندهای تولید را که همانا کمیت و کیفیت سرمایه است، به نحو مؤثری تقلیل داده و زمینه رشد فعالیت های اقتصادی را فراهم می کند.
رشد و انباشت سرمایه و تولید ناخالص داخلی به معنی اقتصاد سالم، ایجاد اشتغال و تشویق نوآوری دسترسی به تکنولوژی است که از طریق لیزینگ میسر می شود، هرچند که متأسفانه لیزینگ در ایران جایگاه واقعی خود را در تأمین مالی دارایی ها و تجهیزات پیدا نکرده است، درحالی که درسایر کشورها گزینه لیزینگ یکی از مطلوب ترین گزینه های تأمین مالی است.
اما در ایران ، صنعت لیزینگ دارای چه فرصت هایی است؟
تامین مالی برای کسب و کارها
تنوع انتظارات مشتریان
وجود انتظارات تورمی
ناگفته پیداست که صنعت لیزینگ در ایران دارای تهدیداتی هم هست
ازنرخ بالای تورم و نوسانات نرخ ارز گرفته تا نهادینه نشدن فرهنگ لیزینگ در کشور،نگرش منفی جامعه به نرخ سود بالای صنعت لیزینگ، کمبود قوانین حمایتی بر صنعت لیزینگ و فقدان قانون جامع لیزینگ،نوسانات اقتصادی، دشواری تامین مالی از سوی بانک ها و محدودیت سرمایه در گردش شرکت های فعال در صنعت و قوانین تعیین کننده نرخ های مجاز صنعت لیزینگ به منظور اعطای تسهیلات در مقایسه با قیمت تمام شده آن به عنوان مهمترین تهدیدات این صنعت یاد می شود.