لیزینگ های وابسته به بانک ها از امتیاز ویژه یا منابع سهل الوصول مالی برخوردار نیستند + فیلم

چابک آنلاین، مجید میرزاحیدری، "صلاح الدین اسعدی"،در میزگرد بررسی چالش های صنعت لیزینگ با محوریت آسیب شناسی از مقررات و آیین نامه ها، توانمندی ها و نفاط ضعف شرکت های لیزینگ و فرصت های پیش رو،افزود: به ویژه در بانک های دولتی به دلیل تعدد نهادهای نظارتی از جمله دیوان محاسبات و بانک مرکزی، نظارت های بسیار گسترده ای اعمال می شود، در چنین شرایطی هرگونه کمک یا حمایت احتمالی از سوی بانک سهامدار به شرکت های لیزینگ تحت پوشش، با پرسش ها و حساسیت های فراوانی نظیر  اینکه چرا این کمک انجام شده، مبنای آن چه بوده و از چه محلی تامین شده است مواجه می شود؛ بنابراین دریافت منابع از بانک به هیچ وجه فرآیند ساده ای نیست.

وی، ادامه داد: شرکت واسپاری توسعه تعاون درسال های گذشته و حتی در یکی دو سال اخیر نیز، تنها در موارد بسیار محدود و با مبالغ ناچیز و صرفا در صورت وجود ضرورت، توانسته ایم از بانک سهامدار منابعی دریافت کنیم، اما متاسفانه در میان بخش قابل توجهی از فعالان صنعت لیزینگ، به ویژه درشرکت های لیزینگ خصوصی، این تفکر وجود دارد که لیزینگ های وابسته به بانک ها از منابع مالی فراوان برخوردارند؛ در حالی که چنین موضوعی حقیقت ندارد، ما پس از سال ها فعالیت و پیگیری های فراوان، در سال جاری موفق شدیم  در حدود 200 میلیارد تومان افزایش سرمایه داشته باشیم.

در ادامه، مدیرعامل شرکت واسپاری توسعه تعاون اظهار کرد: در شرکت ما سهامدار که خود بانک است، بسیار سخت گیرانه تر از سایر سهامداران عمل می کند، در برخی شرکت های لیزینگ دیگر مشاهده می شود که سهامدار از طریق مطالبات یا سازوکارهای مشابه منابعی را در اختیار شرکت قرار می دهد و سپس از آن منابع استفاده می شود، اما در مورد سهامدار بانکی، چنین امکانی وجود ندارد و بانک صرفا اجازه تامین منابع در قالب آورده نقدی را می دهد و در این زمینه دقیقا مطابق الزامات بانک مرکزی عمل می کند.

سید شهاب الدین پورعباسی ادامه داد:  از سوی دیگر، گاه این تصور نیز مطرح می شود که لیزینگ های خودرویی به دلیل برخورداری از سهامدار خودروساز، امکان دریافت خودرو و کسب سود از فروش آن را دارند،درحالیکه در مورد لیزینگ های بانکی، سهامدار هیچ گونه کالایی در اختیار شرکت قرار نمی دهد که بتوان از محل فروش آن سودی کسب کرد، تنها منبع  وجوه نقدی است که آن هم تحت مقررات بسیار سخت گیرانه و الزاما در قالب افزایش سرمایه و آورده نقدی تامین می شود، البته باید تاکید کرد که صنعت لیزینگ، فارغ از دولتی یا خصوصی بودن و یا وابسته بانک، یک صنعت واحد است و فعالان آن باید به یکدیگر کمک کنند.

وی خاطر نشان کرد: همان طور که اشاره شد محدودیت های حاکم بر لیزینگ های بانکی نیز بالاست، در گذشته برخی بانک ها منابعی را در اختیار شرکت های لیزینگ خود قرار می دادند اما این رویه نیز ممنوع شد و دیگر امکان پذیر نیست.

درادامه رییس هیات مدیره شرکت واسپاری توسعه تعاون اظهار کرد: اگر به فلسفه وجودی شرکت های تابعه بانک ها توجه شود، باید پرسید اساسا چرا بانک ها به سمت شرکت داری حرکت کرده اند که علت این است که در شرایط فعلی و با توجه به محدودیت های قانونی و عملیاتی، بانک ها با تنگناهای جدی در کسب درآمد مواجه اند، شرکت داری یکی از روش هایی است که بانک ها بتوانند بخشی از کمبودها و درآمدهایی را که امکان کسب آنها را به دلیل موانع قانونی و عملیاتی ندارد، از طریق این شرکت ها کسب کنند.

اسعدی ادامه داد:از این منظر، بانک ها باید توجه و حمایت بیشتری از شرکت های تابعه و تحت پوشش خود داشته باشند،چراکه بخشی از درآمدهایی که بانک ها به دلایل مختلف امکان تحقق مستقیم آن را ندارند، می تواند از طریق این شرکت ها محقق شود و این درآمدها در نهایت در قالب صورت های مالی تلفیقی در ترازنامه بانک ها منعکس می شود.

رییس هیات مدیره شرکت واسپاری توسعه تعاون تاکید کرد:این تصور که لیزینگ های وابسته به بانک ها از امتیاز ویژه یا منابع سهل الوصول برخوردارند، صحیح نیست.