صادرات واکسن به ۲۲ کشور
رئیس انستیتو پاستور ایران با تشریح تاریخچه، دستاوردها و نقش این موسسه در کنترل بیماریها بویژه بیماریهای واگیر و تولید واکسن، گفت: انستیتو پاستور از ریشهکنی آبله تا صادرات واکسن به دهها کشور، نقشی موثر در ارتقای سلامت عمومی و خودکفایی زیستی کشور ایفا کرده است.
به گزارش چابک آنلاین، احسان مصطفوی در نشستی خبری که امروز (۱۱ بهمن) برگزار شد، اظهار کرد: هدف غایی انستیتو پاستور، سلامت کشور است. اولین انستیتو پاستور در سال ۱۸۸۷ در پاریس تاسیس شد. هدف از ایجاد انستیتو پاستور، کنترل بیماریهای واگیر بود.
او درباره تاسیس انستیتو پاستور در ایران توضیح داد: پس از جنگ جهانی اول، با توجه به اینکه ایران درگیر قحطی و گسترش بیماریها بود، برای ارتقای علم پزشکی در زمینه کنترل بیماریهای واگیر موافقت نامهای بین هیات ایرانی و فرانسوی به منظور تاسیس انستیتو پاستور ایران امضا شد و این موسسه از سال ۱۲۹۹ کار خود را آغاز کرد. انستیتو پاستور ایران، یازدهمین موسسه از نظر قدمت در تاسیس شبکه انستیتو پاستور محسوب میشود. انستیتو پاستور ایران، تنها انستیتو پاستور در منطقه خاورمیانه است.
رئیس انستیتو پاستور ایران با بیان اینکه یک موقوفه هستیم، گفت: مرحوم فرمانفرماییان، واقف انستیتو پاستور است و نیات واقفان را پیگیری میکنیم. انستیتو پاستور، یک بنگاه پاسخگویی اجتماعی است.
مصطفوی درباره فعالیتهای ماندگار انستیتو پاستور اظهار کرد،: ریشهکنی آبله، کنترل بیماریهای واگیری مانند طاعون، مالاریا، تبهای راجعه و هاری در کشور، ضدعفونی آب شهر تهران، پاستوریزاسیون اولین کارخانه تولید شیر و فرآوردههای لبنی، صادرات واکسن به کشورهای مختلف بخشی از فعالیتهای انستیتو پاستور است. به طور مثال، واکسن «ب ث ژ» برای ۲۳۸ میلیون کودک به ۲۲ کشور و واکسنهای آبله و وبا را به عراق، افغانستان مصر و فرانسه صادر کردهایم.
رئیس انستیتو پاستور ایران با بیان اینکه برای ایجاد قطب بیوتکنولوژی در کشور تلاش کردهایم، گفت: به منظور تحقق این موضوع از اوایل دهه ۷۰ نسبت به تعامل با دیگر کشورها اقدام کردهایم. تعامل با کوبا برای اجرای پروژه هپاتیت B و چند داروی نوترکیب، تعاملات با شوروی سابق برای ارتقای ظرفیت تحقیقاتی و تشخیصی و همچنین تعاملات با فرانسه برای ارتقای تعاملات با شبکه بینالمللی پاستور و اعزام محققان به این کشور و سایر انستیتو پاستورها و راهاندازی دوره دکتری تخصصی فرآورده بیولوژیک را انجام دادهایم.
او با بیان اینکه میانگین قیمت خریداری واکسن از موسسههای دولتی پایین است، گفت: میانگین قیمت خرید برای هر دوز واکسن از انستیتو پاستور و موسسه رازی ۱۵هزار تومان است و این در حالی است که قیمت تمامشده بسیار بیشتر است. هنگامی که تولید وجود نداشته باشد با رقیبی به نام «واردات» مواجه میشویم.
مصطفوی ادامه داد: قیمتی که برای واردات واکسن هزینه میکنیم، ۱۰ برابر قیمتی است که به تولیدکنندگان میدهیم. اگر قیمت خالص را دریافت کنیم، درآمد کسب میکنیم. این درآمد میتواند برای پرداخت کارانه تولید به نیروی انسانی جهت ماندگاری آنها و همچنین تحقیق و توسعه تولیدات خود استفاده کنیم.
او درباره پیامدهای خلاء میان درآمد و هزینهها گفت: هنگامی که درآمد واقعی نباشد، ناچار هستیم که به واردات یا انتقال تکنولوژی روی آوریم، اتفاقی که طی سالهای گذشته افتاده است. مبلغ ۲۰ میلیون دلار طی ۱۵ سال گذشته برای واردات واکسن هزینه کردهایم و این مبلغ به ۱۰۰ میلیون دلار رسیده است.
وی با بیان اینکه واکسنی که برای برنامههای ایمنسازی کشور استفاده میشود از دو مسیر تامین میشود، گفت: تولید واکسن در بخش دولتی و واردات واکسن، دو روش تامین واکسن در کشور هستند. بخش خصوصی در زمینه تولید واکسن فعال نیست؛ چرا که این موضوع برای آنها جذابیت ندارد؛ چرا که حجم تولید چندان زیاد نیست و زمینه صادرات فراهم نیست. در مجموع، بیش از ۵۰ درصد واکسن مورد نیاز کشور در موسسه رازی و انستیتو پاستور تولید میشود.
