چابک آنلاین، زهرا نامداری، در قراردادهای اتکایی سنتی همان کت برای همه شرکتهای بیمه ای استفاده می شود و در اینجا دو تا حالت میتواند اتفاق می افتد یا شرکت بیمه واگذاری بیش از حد دارد و یا برعکس آن یعنی حق بیمه کمی واگذار کرده و اتکایی به اندازه نگرفته است که این موضوع بسیار خطرناک است.
صنعت بیمه همواره بر اساس اطلاعات گذشته کار می کند، به عنوان مثال اندررایتینگ در قراردادهای اتکایی ریسک پروفایل سالهای گذشته را می بینند و در خصوص آینده هیچ وقت اظهار نظر نمی شود و این یعنی برنامه اتکایی را تنظیم و پیشنهاد می شود که مناسب گذشته است.
درحال حاضرانبوهی از دادهها در دسترس است که با تحلیل آنها پیشبینی میکنند که در آینده پرتفوی شرکت چگونه خواهد بود و براساس آن پیشنهاد می دهند که بسیار قیمتش ارزان تر است و از هدر رفتن منابع جلوگیری می کند و در عین حال میزان پوششی که آن شرکت واگذارنده نیاز دارد تامین می شود.
