حضور پرتعداد بانوان در سطوح میانی مدیریت تاچه میزان به تغییر ترکیب مدیران ارشد صنعت بیمه در سال های آینده منتهی می شود؟

چابک آنلاین، بهاره تاجرباشی، این نسبت حدود 10 درصدی، این پرسش را ایجاد می‌کند که آیا ساختار صنعت بیمه آیا تمایل چندانی به حضور مدیران زن ندارد یا اساساً این صنعت از سوی زنان کمترانتخاب می‌شود؟

بررسی دقیق‌تر نشان می‌دهد که این موضوع، برخلاف تصوربرخی، نه تنها یک مسئله احساسی و یا فرهنگی، بلکه بیشتر پدیده‌ای ساختاری و تا حد زیادی جهانی است.

صنعت بیمه ماهیتی فنی، پیچیده وسنتی دارد، مسیری که بسیاری از مدیران امروز طی کرده‌اند، از بخش‌های فنی، شبکه فروش، اکچوئری و مدیریت ریسک می‌گذرد.

 این مسیرها در ایران و جهان دردهه‌های گذشته عمدتاً بیشتر توسط مردان انتخاب و طی شده است، بنابراین طبیعی است که خروجی نهایی یعنی مدیرعامل شدن نیز همچنان تحت تأثیر همین امرباشد.

 این مسئله لزوماً به معنای عدم پذیرش مدیران زن در این صنعت نیست، بلکه بازتاب ترکیب نیروی متخصص در لایه‌های فنی صنعت است، جایی که حضور تعداد زنان کمتر بوده و بنابراین فرصت‌های رشد مدیریتی نیزمحدودتر شکل گرفته است.

ازسوی دیگر،نگاه زنان به صنایع مختلف نیز در این امر نقش دارد.

صنعت بیمه درمقایسه با برخی حوزه‌های خدمات مالی یا استارتاپی، بیشتر چهره‌ای رسمی و پرریسک دارد.

دربسیاری از کشورها مشاهده می‌شود که بخشی از متخصصان زن، صنایع دیگری را که از نظر انعطاف، نوع تعاملات یا جذابیت حرفه‌ای، برایشان مناسب‌تر است، ترجیح می‌دهند.

ساختارمالکیتی وشبکه مدیریتی شرکت‌های بیمه ای،به‌ویژه شرکت‌های قدیمی‌تر، نیز معمولاً متکی بر شبکه‌هایی است که در طول سال‌ها مردانه شکل گرفته‌اند، این موضوع بیش از آنکه نشانه مقاومت باشد، نتیجه تداوم طبیعی روابط حرفه‌ای موجود است.

با این حال، تصویر امروزصنعت بیمه در لایه‌های مدیریتی میانی و معاونت، یکدست مردانه نیست و در سال‌های اخیر تغییرات معناداری رخ داده است. 

حضور مدیران خانم دربدنه مدیریتی شرکت‌های بیمه‌ای به‌طور محسوسی افزایش یافته است.

دربرخی شرکت‌ها، از جمله شرکت بیمه سامان، قائم‌مقام مدیرعامل یک مدیر زن است.

دربسیاری از شرکت‌های بیمه ای تازه‌تأسیس‌تر یا شرکت‌هایی با رویکرد نوآورانه‌تر،تعداد معاونان، مدیران میانی و مدیران ستادی زن به شکل چشمگیری رو به فزونی گذاشته است.

به‌عبارت دیگر، اگرچه در قله هرم (سطح مدیرعاملی) هنوز تعداد زنان محدود است، اما در لایه‌های پایین ترهرم مدیریتی، یک حضور پرتعداد قابل توجه از مدیران زن شکل گرفته که درسال‌های آینده می‌تواند به تغییر ترکیب مدیریت عامل و هیات مدیره شرکت ها نیز منجر شود.

نگاهی به آمار جهانی نشان می‌دهد که وضعیت ایران ازبعد حضور زنان در سطوح مدیریتی با میانگین بین‌المللی فاصله معناداری ندارد. 

دربازارهای بزرگ دنیا مانند ایالات متحده و اروپا نیز سهم مدیران‌عامل زن در صنعت بیمه معمولاً بین ۸ تا ۱۲ درصد است و در حوزه بیمه‌های اتکایی این نسبت حتی به حدود ۵ درصد می‌رسد. 

بنابراین حضور حدود 10 درصدی زنان درمدیریت عامل صنعت بیمه ایران، در مقایسه با استاندارد جهانی، کاملاً در محدوده معمول قرار می‌گیرد و نشانه یک روند جهانی است نه یک استثنای داخلی.

نکته قابل توجه این است که شرکت‌های بیمه ای جدیدتر یا شرکت‌هایی که در حوزه‌های نوآورترمانند بیمه زندگی، بیمه‌های دیجیتال و اتکایی فعالیت دارند، گرایش بیشتری به انتخاب مدیران زن نشان داده‌اند. 

این موضوع می‌تواند نشان‌دهنده آغاز تغییری تدریجی باشد، تغییری که از طریق حضور بیشتر زنان در رشته‌های تخصصی بیمه‌ای، نقش‌آفرینی در واحدهای فنی و ورود به اکوسیستم شرکت‌های نوآور سرعت بیشتری خواهد گرفت.

درمجموع، تعداد محدود تر مدیران‌عامل زن در صنعت بیمه را باید در بستر تاریخچه حرفه‌ای این صنعت، ساختار مسیرهای شغلی و روند جهانی مشارکت زنان در حوزه بیمه تحلیل کرد.

این پدیده بیش از آنکه ناشی ازعدم استقبال باشد، نتیجه ترکیب نیروی انسانی، مسیرهای تخصصی و سنت دیرینه صنعت بیمه بوده است. 

با تغییر ترکیب نیروهای متخصص در لایه‌های فنی و مدیریتی، حضور زنان در رده‌های بالاتر نیز به شکل طبیعی افزایش خواهد یافت.