به گزارش چابک آنلاین، «بارها در صحن شورا تذکر دادهام که امروز نیازی نیست هزینه بلیت حملونقل عمومی را برای همه شهروندان ببخشیم و در مقابل، خدماتی ضعیف و ناکارآمد به آنها ارائه دهیم.»
این را جعفر تشکریهاشمی، رئیس کمیسیون عمران و حملونقل شورای شهر تهران میگوید.این در حالی است که طرح رایگان شدن مترو و اتوبوس از زمان آغاز جنگ، با هدف کاهش دغدغههای معیشتی مردم و تسهیل رفتوآمد شهروندان در دستور کار مدیریت شهری قرار گرفت و همچنان نیز ادامه دارد.
حامیان این سیاست معتقدند حملونقل عمومی تنها یک خدمت درآمدزا نیست، بلکه یکی از مهمترین خدمات عمومی شهر به شمار میرود.
به اعتقاد آنان، در شرایطی که بسیاری از خانوادهها با افزایش هزینههای زندگی مواجه هستند، حذف هزینه رفتوآمد روزانه میتواند بخشی از فشار اقتصادی را کاهش دهد و استفاده از ناوگان عمومی را برای همه اقشار جامعه آسانتر کند.
از سوی دیگر، برخی کارشناسان بر این باورند که یکی از مهمترین راهکارهای کاهش ترافیک و آلودگی هوا، افزایش سهم حملونقل عمومی از سفرهای شهری است.
رایگان بودن مترو و اتوبوس میتواند شهروندان بیشتری را به استفاده از این ناوگان ترغیب کرده و وابستگی به خودروهای شخصی را کاهش دهد موضوعی که سالها بهعنوان یکی از اهداف اصلی مدیریت شهری دنبال شده است.در مقابل، منتقدان این طرح معتقدند رایگان بودن بلیت ممکن است منابع مالی مورد نیاز برای توسعه و نگهداری ناوگان را کاهش دهد.
اما مدافعان این سیاست میگویند تأمین مالی حملونقل عمومی باید از محل بودجههای عمومی و حمایت دولت و مدیریت شهری انجام شود. چراکه منافع ناشی از کاهش ترافیک، آلودگی هوا، مصرف سوخت و صرفهجویی در زمان شهروندان، بسیار فراتر از درآمد حاصل از فروش بلیت است.
همزمان با اجرای این سیاست نیز توسعه ناوگان حملونقل عمومی متوقف نشده است. ورود اتوبوسهای جدید، نوسازی ناوگان، توسعه خطوط مترو و افزایش ظرفیت خدمات، از جمله اقداماتی است که مدیریت شهری آن را به موازات اجرای طرح رایگان بودن حملونقل عمومی دنبال کرده است.
قضاوت درباره رایگان بودن حملونقل عمومی نباید صرفاً بر مبنای درآمد حاصل از فروش بلیت باشد بلکه باید آثار گسترده آن بر رفاه شهروندان، کاهش هزینههای خانوار، افزایش استفاده از حملونقل عمومی و منافع اجتماعی و زیستمحیطی آن نیز مورد توجه قرار گیرد.